Alles klopt.
En toch niet.
Voor vrouwen die hun hele leven gedragen hebben,
en beginnen voelen dat dat hen iets heeft gekost.
Als alles klopt - en toch niet.
Er zijn vrouwen die hun leven op orde hebben.
Die hun verantwoordelijkheid nemen.
Die zorgen, dragen, organiseren.
Die er staan — op hun werk, thuis, voor anderen.
En die zelden stilvallen.
En toch is er op een bepaald moment iets dat schuurt.
Niet luid.
Niet dramatisch.
Maar hardnekkig.
Alsof er iets ontbreekt.
Of verschoven is.
Zonder dat je meteen kan zeggen wat.
Je blijft functioneren.
Doet wat nodig is.
Misschien zelfs beter dan ooit.
Maar vanbinnen voelt het anders.
Alsof je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
En tegelijk:
je kan er niet goed de vinger op leggen.
Dus ga je door.
Tot je merkt dat het blijft terugkomen.
Dat het zich niet zomaar laat wegwerken.
Niet door nog harder je best te doen.
Misschien hoeft het ook niet meteen opgelost te worden.
Misschien vraagt het iets anders.
Hallo, ik ben Rebekka.
Niet alles wat vastloopt, laat zich makkelijk uitleggen.
Ik ben psychoanalytisch georiënteerd therapeut. Geen erg als je niet weet wat dit exact wil zeggen.
Waar het om gaat is dat we beginnen bij wat er is.
Bij wat blijft terugkomen.
Bij wat niet zomaar weggaat.
Je hoeft het niet goed te kunnen uitleggen.
Ook als je er moeilijk woorden voor vindt, kunnen we werken.
We zoeken niet naar snelle oplossingen.
Er ligt geen vast traject klaar dat je moet volgen.
We nemen de tijd om te begrijpen wat zich aandient —
op een manier die klopt voor jou.
Van daaruit kan er iets verschuiven.
Zonder dat het geforceerd wordt.
Mijn werk is gedragen door jarenlange ervaring
in de volwassenen- en kinderpsychiatrie,
en door een voortdurende verdieping in de psychoanalytische praktijk.
Ik werk met een beperkt aantal mensen,
en neem enkel nieuwe cliënten op wanneer dit werk echt passend is.
Waarom blijf ik zo piekeren?
Gedachten die blijven draaien.
Twijfel die geen einde kent.
Alsof je alles blijft herhalen,
zonder dichter bij een antwoord te komen.
Hoe kan ik weer grip krijgen op mijn leven?
Je blijft functioneren.
Maar vanbinnen voelt het alsof alles tegelijk gebeurt. Alsof je jezelf onderweg ergens bent kwijtgeraakt.
Waarom voel ik mij niet echt gezien?
Je doet wat nodig is.
Je stemt af, begrijpt, houdt rekening.
En toch blijft er iets leeg.
Heb ik echt therapie nodig?
Misschien denk je: "Anderen hebben het moeilijker. Dit is geen echte reden om hulp te zoeken."
En toch blijft er iets terugkomen.
Iets dat niet weggaat.
Ook als je probeert door te doen.
Je hoeft niet zeker te weten of je “therapie nodig hebt”.
Er hoeft geen duidelijke vraag te zijn.
Soms is het genoeg dat er iets is
dat zich blijft aandienen.
In mijn praktijk is er een ruimte om dat te onderzoeken.
Zonder dat het meteen opgelost moet worden.
ZO WERKT HET
Klaar voor verandering?
Neem vandaag nog contact met me op, zodat ik jou kan beluisteren. Tijdens de eerste gesprekken bekijken we of mijn manier van werken iets voor jou is, op welke frequentie we elkaar spreken en hoe we de betaling regelen.
Naarmate je spreekt en evolueert doorheen de sessies, zul je in staat zijn om betere oplossingen te vinden voor dat wat vandaag niet goed (meer) werkt en kan jij met minder zwaarte je verhaal verder schrijven.
Artikelen en inhoud
Uit mijn blog
Uit mijn blog
Wanneer wachten geweld wordt: hoe stress bij mantelzorg en terminale ziekte mensen letterlijk ziek maakt
Een verhaal over mantelzorg, terminale ziekte, stress, recht en menselijkheid. Inhoudsopgave Elke ochtend een tas die niet van haar is Mantelzorg bij terminale ziekte: wanneer draagkracht opraakt Chronische stress en ziekte: wat gebeurt er in het lichaam? Waarom procedures geen antwoord hebben op eindigheid Empathisch onvermogen in zorgrelaties Wanneer rechten zonder context schadelijk worden Wat dit zegt over ons als samenleving Wat wél beschermt in de laatste levensfase Conclusie FAQ Elke...
